Wdrożenie i opieka: MimasTech
Szokujące newsy!

Mały przewodnik po słynnych scenach filmowych (106)

Deep Purple śpiewali kiedyś, że love conquers all. Z filmu Kaya Pollaka wyciągnąć można podobny wniosek – music conquers all.

Do zapyziałej dziury w Szwecji powraca światowej sławy dyrygent. Tutaj spędził dzieciństwo i tutaj zamierza znaleźć spokój, którego przez lata mu brakowało. Pojawienie się takiej osoby w miasteczku nie może przejść bez echa. Wkrótce zostaje poproszony o prowadzenie parafialnego chóru. Z początku niechętny, szybko nawiązuje kontakt ze swoimi chórzystami i razem zaczynają tworzyć coś, o czym jeszcze do niedawna nikt z nich nie mógł nawet marzyć. Zwyczajne gospodynie domowe zamieniają się w prawie że operowe divy. Science fiction? No i co z tego. Ale jak to się ogląda.

Dzisiejsza scena, to scena z podgatunku „mnie się podoba i mam gdzieś, że w kanonie słynnych filmowych scen jej nie znajdziemy”. Osobiście bardzo lubię filmy, w których przedstawiony jest proces tworzenia, niezależnie od tego czy na moich oczach stwarzane jest malowidło, utwór muzyczny czy jeszcze coś innego (choćby i przekręt). Film Kaya Pollaka to dramat obyczajowy, opowiadający o tym, że niezależnie od wszystkiego możliwe jest śpiewająco przejść przez życie, nawet ze łzami w oczach. Poniższa scena koncertu sprawia, że po plecach przechodzą mi ciarki. ‚Na vocalu’ szwedzka megagwiazda, Helen Sjoholm.

Panie i Panowie, „Sa som i himmelen”:

(zalinkowałem IMDb, bo na Filmwebie od razu wali po oczach spoilerem)

Ktoś ma ochotę pośpiewać? Proszę bardzo. Lekko fałszujący podkład muzyczny:

Słowa:

Det är nu som livet är mitt
Jag har fått en stund här på jorden
Och min längtan har fört mig hit
Det jag saknat och det jag fått

Det är ändå vägen jag valt
Min förtröstan långt bort om orden
Som har visat en liten bit
Av den himmel jag aldrig nått

Jag vill känna att jag lever
All den tid jag har
Ska jag leva som jag vill
Jag vill känna att jag lever
Veta att jag räcker till

Jag har aldrig glömt vem jag var
Jag har bara låtit det sova
Kanske hade jag inget val
Bara viljan att finnas kvar

Jag vill leva lycklig
För att jag är jag
Kunna vara stark och fri
Se hur natten går mot dag

Jag är här
Och mitt liv är bara mitt
Och den himmel jag trodde fanns
Ska jag hitta där nånstans

Jag vill känna att jag levt mitt liv

Skomentuj

Twój adres mailowy nie zostanie opublikowany. Niezbędne pola zostały zaznaczone o taką gwiazdką: *

*

Quentin

Quentin
Jestem Quentin. Filmowego bloga piszę nieprzerwanie od 2004 roku (kto da więcej?). Wcześniej na Blox.pl, teraz u siebie. Reszta nieistotna - to nie portal randkowy. Ale, jeśli już koniecznie musicie wiedzieć, to tak, jestem zajebisty.